| تبليغات | X |
|
ایست
|
||
|
دست نوشته های مجتبی بیات |
پرده اول: فیلم 300 توسط هالیود تولید می شود. این فیلم واجد معانی ضد ایرانی است. نمایش این فیلم در ایلات متحده، اعتراض ایرانیان را برمی انگیزاند. دولت ایران ساخت و نمایش این فیلم را در بوق و کرنا می کند. سی دی های فیلم وارد شبکه توزیع فیلم در ایران می شود. مردم ایران استقبال چشم گیری از 300 به عمل می آورند. در سال موسوم به «اتحاد ملی و انسجام اسلامی»!!! دفاع از عظمت ایران باستان زبان زد دولتیان!!! و مردم قرار می گیرد.
پرده دوم: یکی از سران گروهک انصار حزب الاه هوس فیلم سازی می کند. عده ای از توانمدترین هنرمندان سینما را به دور خویش جمع می کند. از آنجایی که ده نمکی خود طنز دوران است؛ طنز جنگی او مورد اقبال مردم و دولتیان واقع می شود.
پرده سوم: کار ساخت سد سیوند با عجله و علی الرغم اعتراضات گسترده مردم و کارشناسان به پایان می رسد. دولت مترصد فرصتی جهت آبگیری سد است. فعالین مدنی و ایران دوستان نگران به زیر آب رفتن بخش برزگی از تاریخ ایران باستان می شوند. و دولتیان در سال موسوم به «اتحاد ملی و انسجام اسلامی»!!! نماد های ملیت یک ملت را با پوزخند پاسخ می گویند.
پرده چهارم: جمعه گذشته( 24/1/1386 ) 300 را د یدم. سراسر توهین بود و بس.
پرده پنجم: شب گذشته(شنبه شب 25/ 1/ 1386 ) اخراجی ها را دیدم. سراسر هرّه بود و بس.
پرده ششم: صبح امروز(یکشنبه 26/1/1386 ) پیام کوتاهی در اعتراض به آبگیری سد سیوند به دستم رسید. سراسر وطن پرستی بود و بس.
300 را که می دیدم به این فکر بودم که ما خود 300 سازیم. مدام در این اندیشه بودم که چگونه می توانیم تاریخمان و هویتمان را زیر آب بفرستیم. به سیوند و تاریخی که بر آب خواهیم داد فکر می کردم. آنانی که سد سیوند سازند خود 300 سازند.
اخراجی ها را که میدیدم پاسخ سوالم را دریافتم و دلم لرزید و وجودم را لرزاند. عمق کینه پدران ده نمکی را نسبت به تاریخ و هویت ایرانیمان را با تمام وجود لمس کردم؛ آنجا که فرمانده لشکر نطق پیش از عظیمت به خط ایراد می کرد. او فریاد می زد: «تمامی کفر در برابر حق و حقیقت صف آرایی کرده اند. کجایند رستم دستان و سیاووش و کی کاوس تا ببینند شیر بچه های حیدر کرار چه طوری بدون گرز و تبرزین و رخش شاخ غول استکبار رو شکستند» فریاد فرمانده ی طنز ده نمکی؛ نعره ایران ستیزی عریان آنانی است که خود را در پس نقاب ملی و اسلامی پنهان ساخته اند. رستم و سیاووش و کی کاوس و تاریخ پشت سدمان را خود نابود می کنیم . ما را چه نیازی به 300 سازان هالیودی است. در جایی که استاد خود زنی هستیم و ده نمکی و سیوند ساز داریم چه حاجت به هالیود. خود به 300 سازان سپرده ایم که تحقیرمان کنند.
300 و سیوند و اخراجی ها همه از یک جنس اند. اخراجی ساز سد می سازد و سد ساز 300 ساز می شود.
به عنوان یک تحکیمی این پست را می نویسم. امیدوارم دوستانم در شورای مرکزی و شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت و همچنین عزیزان شورای مرکزی و شورای سیاست گذاری سازمان ادوار تحکیم وحدت نسبت به حساسیت لحاظ شده در این پست، توجه لازم را مبذول فرمایند.
امروز طی چندین مورد پیام کوتاهی بدین شرح به دستم رسید: «با سلام. بدینوسیله از شما دعوت می شود در دیدار نوروزی مجموعه ادوار و تحکیم که فردا از تایم 30 :4 در دفتر ادوار انجام می شود حضور یابید.( روابط عمومی سازمان) »
مفهوم مشاركت ريشه در دموكراسي آتني دارد. اين مفهوم در مسير تحول خويش به مشاركت نهادمند منتهي شده است. مشاركت نهادمند در سه بستر جامعه مدني، شهروندي و دموكراسي شكل گرفته است. امروزه مشاركت واجد انواعي متفاوت بسته به هدف تعيين شده براي آن مي باشد. در گونه شناسي مشاركت پزوهش در ميزان نهادمندي و بسيج شدگي مشاركت مي تواند مبين عمق مشاركت باشد.
حلاج گفت: 
« هرگز قلبم راحتي نيافت
و چگونه تو را براي رنج و مشقت مهيّا كرده اند
به خطر افتاده ام، و شگفتا از كسي كه
در راه نجات را مي جويد
گوئي من، ميان امواج گرفتار آمده ام
مرا واژگون مي كند و بالا و پايين مي برد
غم به دل دارم و آتش در جگر و اشك گواهم
پس از ديده ام گواهي بخواهيد»
دانشگاه تهران
|