تبليغاتX
ایست
 
ایست
 
 
دست نوشته های مجتبی بیات
 

بازی انتخابات، حذفی است. در بازی های حذفی گل زده در خانه حریف خیلی مهم است. البته به شرطی که در خانه حریف شکست سنگینی را متحمل نشده باشیم. در حال حاضر حریف توان تحمیل شکست سنگین را ندارد. باید در خانه حریف گل زد. جذب آرای خاموش و جذب آرای رقیب مثل گل زده در خانه حریف عمل می کند. فکر می کنم تقسیم کار خوبی صورت گرفته است. آقای کروبی آراء خاموش را جذب می کند، و آقای موسوی می تواند بخشی هر چند کوچک از آرای رقیب (احمدی نژاد) را جذب کند. من به نتیجه انتخابات امیدوار هستم. یعنی تصور می کنم در صورت تداوم شرایط کنونی انتخابات به مرحله دوم کشیده خواهد شد. و پیروزی در مرحله دوم قطعی است. پیروزی همان تغییر وضع موجود است.

 |+| نوشته شده در  جمعه یکم خرداد 1388ساعت 13:52  توسط مجتبی بیات  | 

... به نظر می رسد متناسب با اهدف و شرایط اجتماعی ـ سیاسی فعلی، رای به مهندس میر حسین موسوی می تواند منجر به اثر بخشی دانشجویان و سایر فعالین مدنی در ارتباط با اهداف صنفی و کلان آنان شود. چراکه با توجه به شعار محوری مهندس موسوی مبنی بر «ایران پیشرفته؛ با قانون، عدالت و آزادی» و همچنین امکان بیشتر رای آوری ایشان نسبت به دیگر نامزد اصلاح طلب، و نیز با اتکاء بر ظرفیت های پیدا و پنهان وی می توان ضمن دل بستن به انجام تغییرات در ساخت قدرت حاکم، به تحقق اهداف جنبش های اجتماعی از جمله جنبش دانشجویی نیز نزدیک تر شد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 20:39  توسط مجتبی بیات  | 

خالی است. اینجا خالی است. همین! اینجا خالی است.

http://images.fotosearch.com/bigcomps/FSP/FSP122/022014.jpg

 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 22:14  توسط مجتبی بیات  | 

http://free1.persiangig.com/image/norooz.gifحالا که نوروز باز هم عزم آمدن کرده است ما چه کنیم با خودهای خود؟ این عادت و کارِ هر ساله نوروز است؛ در لحظه ای می آید و در لحظه ای به پایان می رسد. وعده می دهد که سال دیگر می آیم. اما سال دیگر هم لحظه ای می آید و لحظه ای دیگر می رود تا دیگر سال. این نوروز را چه دخلی با ما اگر تن و روح مان قلبِ به نو شدن نشود. این کارِ روزها و شب هاست که می آیند و می روند و دیگر نمی آیند. ما چطور؟ چگونه می آییم و چگونه می رویم؟ با تن مان که حرفی نیست آن نیز چون نوروز امروزیمان می آید و می رود! باید با روح مان سخن گفت تا شاید دمادم تحویل شود و با تحویل شدن اش ماندن را بر رفتن فائق آید. باید از تن مان آغاز کنیم تا بلکه نوروزمان دمادم قلب شود برای روح مان.

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387ساعت 18:57  توسط مجتبی بیات  | 

محل سکونت من در حاشیه ی حاشیه است. اشتباه نکنید! نه در حاشیه ی مرکز که در حاشیه ی حاشیه ی مرکز است. امروز اینجا خوردنی بود. گونی بود که از تریلرها می افتاد. 4 تریلر پر از سیب زمینی عیدیِ دولت بود به مردم من که قرار است عیدی همراه با شکم سیری! برای مردم من به همراه بیاورد. با خود می اندیشم که آیا مردم من باز هم سیب زمینی عیدی خواهند گرفت. راستی آقای مهندس موسوی شما هم مثل یوزارسیو ایرانی! سیب زمینی خواهید داد به مردم من!؟

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 10:23  توسط مجتبی بیات  | 
http://www.azadna.com/IMG/arton1184.jpg

متأسفم! آنقدر مشغولیم که گویی یادمان رفته است که عید می آید و عده ای از دوستانمان آن سوی دیوارهای اوین اند.

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387ساعت 12:13  توسط مجتبی بیات  | 

http://entekhab10.org/panel/_files/newsannounce/1463128035mirkha%5B1%5D.jpg

در شرایط فعلی آنچه مهم است تلاش برای نجات ملی و  خارج کردن کشور از مسیر انحطاط است. اصلاحاتی که بتواند به تقویت جامعه مدنی منجر شود؛ خارج کننده کشور از مسیر انحطاط است. منظور از نجات ملی فراهم شدن زمینه های لازم برای صدر نشینی مردم است. و در جامعه مدنی دولت از عرصه عمومی ظهور می کند. با این توضیح در انتخابات پیش رو هدف می تواند: «تقویت عرصه عمومی و ایجاد اعتماد بین گروه های اجتماعی و نهاد دولت» باشد. به این ترتیب شعار محوری در انتخابات پیش رو این می تواند باشد: «جامعه مدنی برای نجات ملی»

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت 21:13  توسط مجتبی بیات  | 

... چنان که خودتان گفته اید: «بر روی ما حساسیت وجود دارد و باید کسی بیاید که بر روی وی حساسیت نباشد.» حال با این وصف، پرسش اساسی این است که کار مملکت داران در عبور از رأی مردم و مبنا بودن «میزان رأی ملّت است» به کجا رسیده است که بر روی حضور شما با آن سابقه ی روشن حساسیت وجود دارد؟! اساساً چه کسانی و در راستای منفعت چه جریانی در شیپور مخالفت با منادی آزادی و عدالت و پیشرفت می دمند؟! چرا پس از سی سال جمهوری اسلامی، هنوز در ابتدای راهیم و کار را به جایی رسانده اند که دغدغه رویارویی با مقاومت حاکمان در برابر خواست مردم، در اولویت سیاستمداران آزادی خواه است؟ به راستی چرا خاتمی می گوید: «مردم بايد مطمئن باشند، دست خاصّي پشت فرد يا جريان خاصي نيست»؟ بستر ساز عدم اطمینان مردم چیست؟

http://i34.tinypic.com/2ujr40o.jpg

بی شک، اقتدارگرایانِ معاند قانون اساسی به دنبال احیای حکومت سلطانی از طریق تحمیل اراده فردی بر حقوق شهروندی و رأی مردم هستند؛ که اگر چنین نبود مخلّ فرایند تاریخی مردمسالاری در ایران نمی شدند. ما نسبت به آینده سخت بیمناکیم! بیمناک آنیم که باز هم در جا زنیم در مطالبه ی صدر نشینی مردم؛ که اگر چنین نبود پس از یک صد و اندی سال، حرف آغازین روز آزادی خواهی مان، سخن امروزمان نبود. هنوز هم آزادی می خواهیم و قانون. عدالت می خواهیم و پیشرفت. ...


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت 9:30  توسط مجتبی بیات  | 

دكتر علي ساعي استاد يار جامعه شناسي دانشكده علوم انساني دانشگاه تربيت مدرس پژوهش ارزنده اي در مورد دموكراتيزاسيون در ايران به ثمر رسانده است. اين پژوهش توسط موسسه انتشارات آگاه در 224 صفحه به زيور چاپ آراسته شده است. مطالعه دقيق اين كتاب توسط كساني كه سري در مسائل دمكراسي ايران دارند خالي از لطف نيست. آنچه در پي مي آيند معرفي اثر علمي و ماندگار دكتر ساعي است:

ساعي، علي (1386) در پژوهشي با نام «دموكراتيزاسيون در ايران» كه به صورت كتاب منتشر شده است هدفِ توصيف و تبيين ميزان دموكراتيزاسيون در ايران و ارائه راه حل جهت رفع موانع تحقق اين پديده را دنبال مي كند. روش اين پژوهش اسنادي ـ تاريخي است. و از سه سطح؛ كشور، دوره هاي تاريخي، و دوره هاي انتخاباتي پارلمان و رياست جمهوري به عنوان واحد تحليل استفاده شده است. نتايج پژوهش ساعي نشان مي دهد: متغييرهاي مدرنيزاسيون، ميزان توسعه جامعه مدني، و الگوي مناسبات كنشگران سياسي روي هم رفته 67 درصد از واريانس دموكراتيزاسيون در ايران را تبيين كرده اند. متغييرهاي افزايش شهري شدن، توليد ناخالص ملي، افزايش ميزان باسوادي، و ظهور و گسترش قشرهاي اجتماعي جديد عوامل ساختاري هستند كه زمينه مناسب براي تحقق و تحكيم كامل دموكراتيزاسيون را فراهم مي سازند. بر اين مبنا توسعه اقتصادي موجب توسعه آموزشي مي شود. در اثر توسعه آموزشي نيروهاي اجتماعي جديد مانند دانشجويان، استادان و روشنفكران ظهور مي كنند. نيروهاي اجتماعي جديد به دنبال پي گيري منافع خود اقدام به تشكيل نهادهاي مدني و دموكراتيك در جامعه مدني مي كنند. و در نهايت در صورت وجود مناسبات غير سركوب گرايانه (بين محافظه كاران درون حاكميت و مخالفان آنان) گذار به دموكراسي اتفاق مي افتد. اين پژوهش نشان داده است سركوب كنشگران سياسيِ مخالف اقتدارگرايي توسط محافظه كاران موجب نامتقارن شدن رابطه بين اين دو دسته است. و رابطه نامتقارن باعث گسست در فرايند دموكراتيزاسيون و باز تثبيت (Restabilization) اقتدارگرايي است. به نظر ساعي تقويت جامعه مدني مي تواند منجر به برقراري توازن بين محافظه كاران و مخالفان آنها شود.

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم دی 1387ساعت 11:55  توسط مجتبی بیات  | 

هدف از نگارش اين يادداشت پاسخ به اين پرسش است كه چرا انتخابات براي دموكراسي خواهان اصلاح طلب مهم است؟ به اين منظور ابتدا ساخت سياسي ايران مورد توجه واقع مي شود. سپس دو جبهه اصلي اصول گرايان به عنوان برآيند اقتدارگرايان،  و اصلاح طلبان به عنوان برآيند دموكراسي خواهان در ساخت سياسي موجود طرح مي شوند. و در نهايت به پاسخ پرسش چرا انتخابات مهم است؟؛ پرداخته مي شود.

اين يادداشت را مي توانيد در روزنامه اعتماد نيز بخوانيد


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم دی 1387ساعت 0:56  توسط مجتبی بیات  | 
 
  بالا